Güncel Patoloji Dergisi
2026, Cilt 10, Sayı 1
Patolojide Klinik Bilgi Ne İşe Yarar? Olgu Serisi
1 Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Bursa, Türkiye
2 Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Eskişehir, Türkiye
3 İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
4 Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul, Türkiye
5 İzmir Bakırçay Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İzmir, Türkiye
6 Kastamonu Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Kastamonu, Türkiye
7 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İstanbul, Türkiye
8 Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Patoloji Kliniği, Adıyaman, Türkiye
9 Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İstanbul, Türkiye
10 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Van, Türkiye
DOI : 10.5146/jcpath.2026.696 Amaç: Bu çalışmanın amacı, klinik bilginin patolojik tanı sürecine etkisini, farklı organ ve sistemleri içeren öğretici olgular üzerinden değerlendirmek ve klinik-patolojik korelasyonun tanısal süreçteki belirleyici rolünü ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Makale, 34. Ulusal Patoloji Kongresi kapsamında, Patoloji Dernekleri Federasyonu Asistan ve Genç Uzman Komisyonu tarafından düzenlenen “Patolojide Klinik Bilgi Ne İşe Yarar?” temalı olgu yarışmasında sunulan olguların retrospektif değerlendirilmesine dayanmaktadır. Yarışmaya farklı merkezlerden toplam 46 olgu başvurmuş, önceden belirlenen kriterler doğrultusunda yapılan jüri değerlendirmesi sonucunda en yüksek puanı alan 10 olgu finale seçilmiştir. Bu olgular arasından ilk yedisi kongrede sözlü bildiri olarak sunulmuştur. Bu çalışmada, finale kalan ve klinik bilginin tanısal sürece etkisini en belirgin şekilde ortaya koyan seçilmiş olgular analiz edilmiştir. Bulgular: İrdelediğimiz dokuz olgu klinik bilginin eksikliği veya gecikmeli sağlanmasının; tanısal gecikmelere, geniş ve yönsüz immünohistokimyasal incelemelere, yanlış ön tanılara ve bazı olgularda uygunsuz tedavi yaklaşımlarına yol açtığını göstermektedir. Klinik bilginin sağlanması ile tanısal yaklaşımın yön değiştirdiği ve doğru tanıya ulaşmanın kolaylaştığı gözlenmiştir. Sonuç: Klinik bilgi, patolojik tanı sürecinin ayrılmaz bir bileşenidir. Klinik-patolojik korelasyonun güçlendirilmesi, tanısal doğruluğu artırmanın yanı sıra gereksiz tetkiklerin ve hatalı tedavi yaklaşımlarının önlenmesinde kritik rol oynamaktadır. Anahtar Kelimeler : Klinik bilgi, Tanısal süreç, Klinik-patolojik korelasyon, Hekimler arası iletişim, Tanısal tuzaklar
2 Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Eskişehir, Türkiye
3 İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye
4 Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul, Türkiye
5 İzmir Bakırçay Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İzmir, Türkiye
6 Kastamonu Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Kastamonu, Türkiye
7 Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İstanbul, Türkiye
8 Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Patoloji Kliniği, Adıyaman, Türkiye
9 Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Tıbbi Patoloji Kliniği, İstanbul, Türkiye
10 Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, Van, Türkiye
DOI : 10.5146/jcpath.2026.696 Amaç: Bu çalışmanın amacı, klinik bilginin patolojik tanı sürecine etkisini, farklı organ ve sistemleri içeren öğretici olgular üzerinden değerlendirmek ve klinik-patolojik korelasyonun tanısal süreçteki belirleyici rolünü ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Makale, 34. Ulusal Patoloji Kongresi kapsamında, Patoloji Dernekleri Federasyonu Asistan ve Genç Uzman Komisyonu tarafından düzenlenen “Patolojide Klinik Bilgi Ne İşe Yarar?” temalı olgu yarışmasında sunulan olguların retrospektif değerlendirilmesine dayanmaktadır. Yarışmaya farklı merkezlerden toplam 46 olgu başvurmuş, önceden belirlenen kriterler doğrultusunda yapılan jüri değerlendirmesi sonucunda en yüksek puanı alan 10 olgu finale seçilmiştir. Bu olgular arasından ilk yedisi kongrede sözlü bildiri olarak sunulmuştur. Bu çalışmada, finale kalan ve klinik bilginin tanısal sürece etkisini en belirgin şekilde ortaya koyan seçilmiş olgular analiz edilmiştir. Bulgular: İrdelediğimiz dokuz olgu klinik bilginin eksikliği veya gecikmeli sağlanmasının; tanısal gecikmelere, geniş ve yönsüz immünohistokimyasal incelemelere, yanlış ön tanılara ve bazı olgularda uygunsuz tedavi yaklaşımlarına yol açtığını göstermektedir. Klinik bilginin sağlanması ile tanısal yaklaşımın yön değiştirdiği ve doğru tanıya ulaşmanın kolaylaştığı gözlenmiştir. Sonuç: Klinik bilgi, patolojik tanı sürecinin ayrılmaz bir bileşenidir. Klinik-patolojik korelasyonun güçlendirilmesi, tanısal doğruluğu artırmanın yanı sıra gereksiz tetkiklerin ve hatalı tedavi yaklaşımlarının önlenmesinde kritik rol oynamaktadır. Anahtar Kelimeler : Klinik bilgi, Tanısal süreç, Klinik-patolojik korelasyon, Hekimler arası iletişim, Tanısal tuzaklar